Przejdź do treści
Poradniki, projekty, materiały i etapy budowy domów murowanych. Planuj inwestycję świadomie z MassivHausWiedza. redakcja@wega-massivhaus.de

Dla kogo był program Mój Prąd 6.0?

Mój Prąd 6.0 wspierał prosumentów inwestujących w fotowoltaikę i magazyny energii. Sprawdź, kto spełniał warunki, jakie znaczenie miały net-billing i data zgłoszenia instalacji oraz dlaczego obecnie nie można już składać nowych wniosków.
Dla kogo był program Mój Prąd 6.0?

Dla kogo przeznaczono program Mój Prąd 6.0?

Mój Prąd 6.0 był programem dla osób fizycznych będących prosumentami, czyli wytwarzających energię elektryczną na własne potrzeby w mikroinstalacji przyłączonej do sieci. Wsparcie obejmowało zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej oraz, zależnie od warunków, magazynu energii elektrycznej lub magazynu ciepła. Program miał zachęcać do wykorzystywania większej części wyprodukowanej energii w domu, a tym samym ograniczać ilość nadwyżek oddawanych do sieci.

Nie była to dotacja dla każdego, kto miał panele albo dopiero rozważał ich zakup. O przyznaniu wsparcia decydowało łączne spełnienie wymagań dotyczących wnioskodawcy, rozliczania energii, instalacji, poniesionych kosztów i dokumentów. Wnioskodawca musiał mieć zrealizowaną inwestycję i wykazać wydatki kwalifikowane. Program nie był otwarty dla przedsiębiorstw jako takich ani dla osób, które planowały dopiero rozpocząć inwestycję.

Istotny był również termin. Nabór rozpoczął się 2 września 2024 r., a zakończył 12 września 2025 r. o godz. 23.00, wcześniej niż pierwotnie planowany termin 31 października 2025 r. Powodem było wyczerpanie dostępnego budżetu. Obecnie nie można złożyć nowego wniosku w edycji Mój Prąd 6.0. Trwa ocena dokumentów złożonych w czasie naboru, więc dziś o potencjalnych beneficjentach tej edycji można mówić jako o osobach oczekujących na rozpatrzenie wniosku, a nie nowych wnioskodawcach.

Jakie warunki musiał spełnić prosument?

Podstawowym warunkiem było rozliczanie energii w systemie net-billing. Osoby, które wcześniej korzystały z innego systemu rozliczeń, musiały udokumentować przejście na net-billing zgodnie z zasadami programu. Sam status właściciela instalacji fotowoltaicznej nie wystarczał, jeśli sposób rozliczania energii nie spełniał wymagań.

Zobacz więcej: Dla kogo jest rodzinny kredyt mieszkaniowy i jak z niego skorzystać

Mikroinstalacja musiała być zgłoszona do sieci i spełniać kryteria programu. Wnioskodawca powinien był ponieść koszty kwalifikowane oraz dysponować dokumentami potwierdzającymi inwestycję, płatność i przyłączenie instalacji. Wsparcie miało charakter refundacyjny: najpierw realizowano przedsięwzięcie i opłacano kwalifikowane wydatki, a następnie składano wniosek o ich częściowy zwrot.

Uprawnienie wynikało więc z połączenia kilku elementów: statusu prosumenta będącego osobą fizyczną, właściwego systemu rozliczeń, kwalifikowanej instalacji i wydatków oraz złożenia kompletnego wniosku w terminie. Braki w dokumentacji mogły skutkować wezwaniem do korekty lub uzupełnienia. Złożenie formularza nie oznaczało automatycznego przyznania dotacji, ponieważ każdy wniosek podlegał weryfikacji.

Przeczytaj też: Jak zaplanować budowę domu murowanego i kontrolować koszty?

Dlaczego data zgłoszenia instalacji miała znaczenie?

Jedną z ważnych zmian w tej edycji było powiązanie warunków wsparcia z datą zgłoszenia mikroinstalacji do przyłączenia. Dla instalacji zgłoszonych po 1 sierpnia 2024 r. wymagane było zgłoszenie magazynu energii elektrycznej lub magazynu ciepła. W praktyce osoby ubiegające się o dofinansowanie dla nowych instalacji nie mogły opierać wniosku wyłącznie na zakupie paneli fotowoltaicznych.

Wymogu tego nie należy jednak przenosić bez rozróżnienia na wszystkie instalacje. Data zgłoszenia wpływała na to, jakie urządzenia trzeba było uwzględnić, dlatego przy ocenie kwalifikowalności znaczenie miały konkretne okoliczności inwestycji. Warunki zależały również od sposobu rozliczeń oraz zakresu przedsięwzięcia.

Może Cię zainteresować: Kiedy złożyć wniosek o przyłącze gazowe?

Preferencja dla magazynowania energii odpowiadała głównemu celowi programu. Magazyn elektryczny pozwala przechować część nadwyżki produkowanej w słoneczne godziny i wykorzystać ją później, na przykład wieczorem. Magazyn ciepła może gromadzić energię wykorzystywaną do przygotowania ciepłej wody lub ogrzewania. Oba rozwiązania pomagają zwiększyć autokonsumpcję, czyli zużycie energii na miejscu, zamiast oddawania jej do sieci.

Jakie urządzenia i kwoty obejmowało dofinansowanie?

Program wspierał urządzenia powiązane z instalacją prosumencką: mikroinstalację PV, magazyn energii elektrycznej i magazyn ciepła. Maksymalne kwoty wskazywane dla poszczególnych elementów wynosiły do 7 tys. zł na mikroinstalację PV, do 16 tys. zł na magazyn energii elektrycznej oraz do 5 tys. zł na magazyn ciepła. Łączna dotacja na zestaw obejmujący te trzy elementy mogła wynieść do 28 tys. zł.

Limity nie oznaczały, że każdy wnioskodawca otrzymywał maksymalną kwotę. Dofinansowanie nie mogło przekroczyć 50 proc. kosztów kwalifikowanych, a rzeczywista wysokość wsparcia zależała od poniesionych wydatków i spełnienia warunków dla danego elementu. Maksymalny limit był górną granicą, a nie gwarantowaną wypłatą.

Polecamy również: Program Czyste Powietrze dla kogo przysługuje dofinansowanie

Przed złożeniem wniosku należało zatem sprawdzić nie tylko maksymalną kwotę, lecz także kwalifikowalność wydatków i kompletność dowodów. Dokumenty powinny potwierdzać między innymi zakup urządzeń, dokonanie płatności oraz przyłączenie instalacji. W razie niezgodności lub braków Fundusz mógł poprosić o uzupełnienie, co wydłużało ocenę.

Co wiadomo o naborze i jego rozpatrywaniu?

Pierwotny budżet programu wynosił 400 mln zł, ale w trakcie naboru zwiększono go do 1,85 mld zł. Finansowanie pochodziło z programu Fundusze Europejskie na Infrastrukturę, Klimat i Środowisko 2021-2027. Zwiększenie puli nie zapobiegło jednak wcześniejszemu zamknięciu naboru, ponieważ zainteresowanie wsparciem było duże.

Przeczytaj też: Druga hipoteka: jaki bank może ją zaakceptować?

Według danych podawanych przy zamknięciu naboru wpłynęło ponad 121 tys. wniosków. Obejmowały one 114 tys. instalacji PV, 74 tys. wniosków dotyczących magazynów energii elektrycznej oraz ponad 20 tys. dotyczących magazynów ciepła. W późniejszym komunikacie podano łącznie 124 244 wnioski. Różnice między tymi wartościami wynikały z daty i etapu zliczania zgłoszeń.

W styczniu 2026 r. informowano o ponad 63 tys. zatwierdzonych dofinansowań, około 3 tys. wniosków wymagających uzupełnienia oraz około 42 tys. oczekujących na ocenę. Oznacza to, że osoby, które zdążyły złożyć dokumenty, powinny śledzić korespondencję i reagować na wezwania do korekty. Sam fakt złożenia wniosku nie przesądza o wypłacie; rozstrzygnięcie zależy od wyniku weryfikacji i spełnienia wymagań programu.

Podsumowując, Mój Prąd 6.0 był skierowany do prosumentów będących osobami fizycznymi, którzy mieli przyłączoną mikroinstalację, rozliczali energię w net-billingu, ponieśli kwalifikowane koszty i złożyli dokumenty w terminie. Dla instalacji zgłoszonych po 1 sierpnia 2024 r. istotny był dodatkowo magazyn energii elektrycznej lub ciepła. Ponieważ nabór został zamknięty, nowe osoby nie mogą już ubiegać się o wsparcie w tej edycji.

Źródła

  • https://www.gov.pl/web/nfosigw/rekordowe-zainteresowanie-prosumentow-i-historyczny-zakres-wsparcia-w-programie-moj-prad-60
  • https://www.wnp.pl/energia/moj-prad-6-0-zakonczony-wiceminister-klimatu-dla-wnp-o-nowym-programie-wsparcia,991301.html
  • https://www.gov.pl/web/nfosigw/przyspieszamy-ocene-wnioskow-w-programie-moj-prad-60
  • https://www.sejm.gov.pl/sejm10.nsf/wypowiedz.xsp?posiedzenie=43&dzien=2&wyp=012
  • https://www.gov.pl/web/nfosigw/budzet-programu-moj-prad-60-wykorzystany-w-95-procentach